کجایی؟

یادت هست این روزارو.من خوب یادمه.تک تک لحظاتش یادمه

پروفایل ها مشکی شدن. همه پیش همن واسه تسلای خاطر اما من دورم و باید مث همیشه تنهایی هضم کنم این حال داغون جدید. خدایا تو این حال و روزای این شبای من این دیگه چه آزمایشی بود؟ خسته ام خدا

جونی نمونده واسه گفتن. این بار من سکوت میکنم و تو بگو. فقط سکوت نکن. سکوتت مرگ منه...

دلم واسه روزای بارونی گرگان تنگ شده. همون روزایی که مامان میگفت بارونه چترت بردار و منم خودم میزدم به فراموش کاری و بی چتر میزدم بیرون و راهی دانشگاه میشدم. قبل اینکه دانشگاه منتقل بشه خ. بهشتی عمدا زود راهی میشدم تا اون پیاده رو عریض و طویل منتج به پردیس پیاده زیر بارون گز کنم. بعد هم که راهی ساختمون جدید شدیم پیاده رو پربرگ خ. بهشتی شد دنیای من با ی هندزفری... تهرانم بی بارون یا اگه هم بباره اسیدیه. تهرانم بی پیاده رو پر از برگ اون خیابون. تهرانم فقط با ی مشت خاطره که به وقت دلتنگی آوارن بر دلم...